اي كاش جاي يادتو محوجمالت مي شدم
درمحضرت زانوزده غرق كلامت مي شدم
((اسعدالناس من خالط کرام الناس))
(سعادتمند ترین مردم کسی است که باافرادکریم وصالح معاشرت کند.)
ای برده دلم را تو به این شکل و شمایل
پروای کست نی و جهانی به تو مایل
گه آه کشم ا ز دل و گه تیر تو از جان
پیش توچه گویم که جه هامی کشم ازدل
دل بردی وجان می دهمت غم چه فرستی
چون نیک غمینم چه حاجت به محصل
حافظ چو تو پا در حرم عشق نهادی
در دامن او دست زن و از همه بگسل
محبوبم،پروردگارم،ماراازکسانی قراربده که ازباطن وقلب باتوجه به توشادوخشنودوازدل ناله ی شوق می کشندودرهمه ی عمربه خاطرمحبت به توناله ی عاشقانه دارند.
پیشانیشان درپیشگاه عظمت تودرسجده است وچشم هایشان درراه خدمت به توشب هابیداراست .واشکشان ازترس آنکه مبادامحبت تونسبت به آنهاکم شود،جاری است.ودلهایشان به محبت توبستگی دارد.
هیبت تودلشان راازجهان ودنیاکنده است
ای کسی که انوارقدسش چشم دوستان راروشن کرده وزیبایی وتجلیات وجه مقدست دل آنهایی راکه می شناسدت به شوق ونشاط واداشته است .
ای آرزوی قلوب مشتاقان !!
ای آخرین مقصددوستان!!
درخواستم ازتوفقط محبت توومحبت به کسی که تواورادوست داری ومحبت به هرکاری که مرابه قرب تومی رساند،است.
درخواست می کنم که خودت را ازهرچه غیرتو است درقلب من محبوبترقراربده .
ودرخواست دارم محبت مرامنجربه مقام خشنودی خودسازی.
ودرخواست دارم که میزان شوقم رابه خودت بیشترازگناهانم قراردهی.
خدایابرمن منت گذار واجازه ده نظری به سوی توکنم وتوراباکمال معرفت باچشم دل ببینم.
خدایا،توهم باچشم محبت ولطف به من نگاه کن،صورت ازمن برمگردان.
خدایا،مرااهل سعادت ومسافران راه حقیقت وآنهایی که قدم به سوی توبرمی دارندقراربده،ای مهربانترین مهربانها .
مناجات محبین امام سجادعلیه السلام برگرفته ازکتاب پروازروح
مناجات محبین امام سجادعلیه السلام
پروردگارا،چه کسی است که شیرینی محبت توراچشیده باشدوجزتوکس دیگری رادوست داشته باشد؟!
کیست که به قرب تو،انس گرفته باشدولحظه ای ازتوروبرگرداند؟!
محبوبم ،عزیزم پروردگارم، ماراازکسانی قراربده که برای مقام قرب ودوستی واطاعت خودت انتخابشان کرد ه ای وبرای مودت ومحبت خودت خالصشان نموده ای وبرای دیدارت مشتاقشان فرموده ای.وبرای خواسته هایت خشنودشان نموده ای .ونعمت دیدارت رابه انهاعطا کرد ه ای.وازدوری وفراقت پناهشان داده ای.ودرعالم صدق وصفا ،کنارخودت جایشان داد ه ای .وبرای شناسایی مقام عظمت خود مختصشان نمود ه ای.وانهارا دلباخته ی محبتت کرد ه ای .وبرای مشاهد ه ات انتخابشان فرموده ای .و روی انها راتنهابه سوی خودت قرارداد ه ای وقلب آنهاراتنهابرای محبت خودت فارغ نمود ه ای. وبه آنچه نزدتو است مایلشان فرمود ه ای. ویادخودت رابه انهاالهام کرده ای .به آنهاشکروسپاسگزاری راتعلیم داده ای .وتنهابه اطاعت خودت مشغولشان نمود ه ای. وآنهارادرمیان مردم ازشایستگان قرارداد ه ای. وبرای مناجات خودت انتخابشان فرموده ای .وازهرچیزکه ازتوجدایشان می کند جدایشان کرده ای .
ایاوقت ان نرسیده است که گردوغبار غفلت رااز روح وقلب خود بزداییم وایشان راامام زمان خودبدانیم نه زمان اینده؟
چراازانجام کارهای اشتباه درمقابل دوستانمان اباءمیکنیم اماهمان کارهارابه راحتی درنبوددوستانمان انجام می دهیم ؟
مگرنه این است که امام زمان (ارواحنا فداه)احاطه ی کامل بر ماسوی الله دارند ؟
مگراینگونه نیست که امام زمان (علیه السلام)ناظراعمال،افکار،وگفتارماهستند؟
چراازدوستان خودخجالت می کشیم اماازامام زمان خود شرم نمی کنیم؟
بیاییدباخودمان وامام زمانمان روراست باشیم اگرامام زمان (علیه السلام )ازمابپرسند که به چه گناهی مرااواره ی بیابان ها کرده ایدچه جوابی داریم که بدهیم؟
اگرمیخواهیم شرمنده ی امام زمانمان نشویم بایدگوش دل خودراباز کنیم وبه سخنان قران وامام صادق(علیه السلام)گوش فرادهیم انجاکه به ماچنین می فرمایندکه:فرزندانم ،عزیزانم برویدازعزیزتان حجه بن الحسن ارواحنافداه جستجوکنیدببینید بااوچه کرده ایدکه خودرااز شمادورنگه می دارد؟وچراازدیدارش محروم هستید؟چشم دل رابازکنیدگوش دل راباز کنیدواوراببینیدوراه وصالش رابیابید
واین راهم بایدبدانیم که جستجوی حقیقی ازامام عصر(علیه السلام)ان است که از انچه موردناخشنودی ایشان می شوددوری کنیم وانچه باعث خشنودی قلب مقدسشان می شودراانجام دهیم .
به امید ظهور
(اگربه اندازه ای که برای پیداکردن مرغ گمشده تان جستجومی کنیدبه دنبال من می گشتیدمرامی یافتید)
وقتی این جمله راشنیدم وبعدهاخودم ان رادرکتابی خواندم افکارم مراغرق درسوالات گوناگون کردبرای یافتن جواب سوالاتم دراعمال خودوحتی دیگران دقیق شدم وان وقت بودکه متوجه ی غربت امام زمانم(که همه ی عالم فدایشان باد)شدم فهمیدم که چه برسرخودمان وامام زمانمان اورده ایم قلبی که بایدجایگاه محبت حضرت ولی عصرارواحنافداه باشدراجایگاه چیزهای بی ارزشی مانندثروت وجاه ومقام قرارداده ایم و هماننداهل کوفه که امامشان راخانه نشین کرده بودند ماهم امام زمانمان راگوشه نشین خانه ی غیبت وغربت کرده ایم بیاییدکمی درموردخودمان،اعمالمان وافکارمان تفکرکنیم اینکه زحمتی ندارد.
ایااین همه دنبال ظواهرات دنیایی دویدیم به جایی رسیده ایم که به درد اخرتمان به خورد؟
ایاوقت ان نرسیده است که امام زمان (علیه السلام) رادراولویت زندگی خودقرار بدهیم؟
ماباامام زمان (علیه السلام)چه کرده ایم؟که میفرمایندشیعیان مابه اندازه اب خوردنی مارانمیخواهنداگرمیخواستنددعامیکردندوظهوربه وقوع می پیوست.
بیاییدبه این فرمایش گهربار امام زمانمان بیندیشیم تاشایداندکی به خوداییم!!
من فدای جمله ی چشم انتظارانت شوم
میشودایاکه امضاءگردداین لحظه فرج
تاکه فرداواله ومدهوش دیدارت شوم
می شودایاکه من ازجمله مفقودین شوم
تاکنارکعبه ای کعبه زیارانت شوم
می نمایی عده ای راهرزمان مهمان خود
میشودیکبارمن هم خاصه مهمانت شوم
خادمی براستانت ارزوی اولیاست
میشودمن هم غلام وعبددرگاهت شوم؟
اولیائت جملگی مجنون وبیمارتواند
میشودایاکه من مجنون وبیمارت شوم؟
دررکابت جان فداکردن بودفوزی عظیم
میشوداین بنده هم ازجان نثارانت شوم؟
خال زیبای تورادیدن بهایش جان بود
میشودبادیدنش من هم خریدارت شوم؟
التماس دعا
انچه مانع زظهورش شده ازجابردار انچه اسباب ظهوراست برایش برسان
دشمنانش همه تنهازروان خالی ساز دوستانش همه رابوسه زپایش برسان
چرابه خود نمی اییم؟چراامام زمانمان رافراموش می کنیم؟وحال اینکه اگرانسان کسی رادوست داشته باشدمحال است اورافراموش کندهمیشه این رابه یادداشته باشیم که ماامام زمانمان راغریب کرده ایم واگرنخواهیم این غربت راخاتمه دهیم به ایشان ظلم کرده ایم حق امام زمان (علیه السلام )این است که حکومت کل جهان دردستشان باشدومانسبت به ایشان معرفت داشته باشیم .
دعابرای فرج امام زمان (علیه السلام)باعث برطرف شدن حجاب های ظلمانی روح می شودوبه دنبال ان روح سیرسعودی به طرف هدف ومقصد اصلی که رسیدن به امام زمان (علیه السلام)است خواهدداشت وباعث نورانی شدن دل انسان می گرددچشم باطن رابینامی کندوهرولی خدایی که به وصال محبوب رسیده بوسیله ی محبت به ان عزیز بوده است محبت به امام زمان (علیه السلام)ودعابرای فرج ایشان انسان رابه اوج وعزت می رساند.
مگر گفتن نام امام زمان (علیه السلام )ودعابرای فرج ایشان چقدربرای مازحمت دارد؟
بایدهرچه زودترقلب خودراصیقل دهیم خودرابسازیم خودرامتخلق به اخلاق الله کنیم تاکبوتر زیبا ی معرفت به امام زمان(علیه السلام) بر قلبمان بنشیندومارا به قرب حضرت برساند.
ما می توانیم مانع ادامه یافتن دوران غیبت بشویم مابایددلهای خود را بطور کامل متوجه امام عصر (علیه السلام)کنیم ودر دل خود واطرافیانمان تخم محبت به امام زمان(علیه السلام) را بپرورانیم، ما چه بخواهیم وچه نخواهیم فرج ایشان خواهد رسید پس چه بهتر که تلاش کنیم این افتخاررا نصیب خودمان کنیم که فرج امام عصر (علیه السلام )در زمان ما صورت بگیرد.
که در دعای ندبه می خوانیم:جانم فدای شما یا صاحب الزمان(علیه السلام) که در میان ما بطور ناشناس زندگی می فرمایید و از بین ما خارج نیستید.بنفسی انت من مغیب لم یخل منا
ولذا ممکن است حضرت در بسیاری از مکان های مقدس رفت و امد داشته باشند ولی ما به خاطر پرده وحجاب هایی که با اعمالمان در روحمان به وجود اورده ایم ایشان را نشناسیم واین اوج غربت و مظلومیت امام زمان (علیه السلام)است.
این همان غمی است که بر دل انسان سنگینی می کند وقلب را می سوزاند.
وچگونه می توانیم ان نماینده پروردگار و جانشین تمام پیامبران (علیهم السلام) ورئیس حکومت جهانی پروردگار که خداوند کره زمین را برای بر پایی حکومت او خلق فرموده،به فراموشی بسپاریم وباوجدانی اسوده به زندگی خود بپردازیم؟
چرا ازیعقوب زمانمان ازان کسی که مارابرای یافتن یوسفش حرکت داده(ازامام صادق علیه السلام، امام هشتم علیه السلام ،ازهریک ازعزیزان اهل بیت عصمت وطهارت علیه السلام ) نمی خواهیم که ما را کمک کنند تا یوسفمان را بیابیم؟
بیایید درروز چند دقیقه از وقتمان را به امام زمانمان( که همه عالم فدایشان باد)اختصاص دهیم ونسبت به ایشان بی توجه نباشیم زیرا ایشان همان کسی هستند که همه ی انبیاءواولیاء انتظار ملاقاتشان راداشته اند.
به امید ظهور
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟
ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست
به هوای سر کویش پر و بالی بزنم
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟
از کجا آمده ام؟ آمدنم بهر چه بود؟
به کجا می روم آخر ننمایی وطنم
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم
نه به خود آمدم این جا که به خود باز روم
آن که آورد مرا باز برد در وطنم
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم